၂၁ ရာစုရဲ့ သူလိုုလူ

မိတ္ေဆြရင္းမဟုတ္ေပမယ့္
စိတ္ေတြ အလင္းရေအာင္
သူ႔စာ စကားေတြဆီက သင္ယူခြင့္ရခဲ့တယ္။

သတင္းအတြက္ သူ႔အျမင္ကို
အင္တာဗ်ဴးေတြေတာင္းတိုင္း
စိတ္ရွည္ရွည္ေျဖေပးတတ္သူ
စိတ္ဓါတ္ခြန္အားေပးသူ
သတင္းစာပညာကို အသက္ထက္ဆံုုး ခ်စ္ျမတ္ႏိုုးသူ
က်င့္၀တ္ ေစာင့္သူ
ႏိုင္ငံေရးသမားထက္
သတင္းစာသမားသာ ျဖစ္ခ်င္သူ
သူလိုုလူ

စစ္အစိုုးရ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္အရွည္ျကာဆံုုး ေနခဲ့ရသူ
၁၉  ႏွစ္ၾကာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြ ဖိႏွိပ္မႈေတြကိုု အံတုပီး မွန္ရာကိုု ေျပာရဲသူ
သြားေတြ မရွိေတာ့ေပမယ့္ ေထာင္ထမင္းၾကမ္းကို အသက္ဆက္ႏိုင္ဖို႔ ၿမိဳခ်ခဲ့သူ
သူလိုုလူ

ကြန္ျမဴနစ္ပဲဆိုဆို hardliner လိုု႔ပဲ သမုုတ္မုုတ္
ဒီမိုုအေရးအတြက္ မဆုုတ္မနစ္ လုုပ္ေဆာင္သူ
သူလိုုလူ

မူမမွန္ လူမမွန္လိုု႔မဟုုတ္ဘဲ
အမ်ားအက်ဳိး ဆက္လက္ေပးကမ္းႏိုုင္ဖိုု႔ တကုုိယ္တည္းေနပီး လက္တြဲေဖာ္ မရွာခဲ့သူ
အသက္ထက္ဆံုုး ႏိုုင္ငံေရးမွာ ျမွဳပ္ႏွံထားသူ

သတင္းစာမွာ တေန႔ အနဲဆံုုး ၁၅ နာရီ အလုုပ္လုုပ္ၿပီး ကေလာင္ခြဲေတြနဲ႔ နာမည္မခံဘဲ သတင္းစာႀကီးပြားတိုုးတက္ေရးကိုု ေရွ႔ရႈလုုပ္ေဆာင္သူ၊ သတင္းသမား စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာ

အဘိုုးအရြယ္ ၈၀ ေက်ာ္ေပမယ့္ ေလသံမေပ်ာ့ မာန္မေလ်ာ့ဘဲ ဒီမိုုေခတ္ေျပာင္း စနစ္ေျပာင္းမွာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေတာ္လွန္ခဲ့သူ

သံမဏိ လူသား သတင္းစာဆရာႀကီး
၂၁ ရာစုရဲ့ ၂၁ ရက္ တနလၤာ မနက္မွာ အားလံုုးကိုု စြန္႔ခြာသြားေပမယ့္
သူ႔၀ိဥာဏ္ ေတာ္လွန္သတိၱနဲ႔
ေခတ္စကားတိုု႔ သမိုုင္းတြင္ေနဆဲ။

ဘဘ (ဟံသာ၀တီ) ဦး၀င္းတင္ (၁၉၃၀-၂၀၁၄) အား အေ၀းမွ ဦးညြတ္ပါ၏။

ေကဇီလင္း
ဧၿပီ ၂၃၊ ၂၀၁၄

အရႈံးရဲ့အစ

ပ်င္းရိရြဲမူ
အေမ့ထူ
အာရံုုမစူး ေလေသာခါ။

ေကဇီလင္း

ၾကယ္ေၾကြလ

ဒီလ
ၾကယ္ေၾကြတာ ေစာင့္ၾကည့္တဲ့သတင္း ပလူပ်ံလို႔
ၾသဂတ္စ္ဟာ 
ၾကယ္ေၾကြတဲ့လတဲ့။

ေကာင္းကင္ထက္က ၾကယ္တင္ ႏႈတ္လိုက္လို႔ အားမရ 
ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ အသဲႏွလံုးထက္က
လင္းလက္ၾကယ္ေတြကိုလည္း
အဆစ္ ဆြဲႏႈတ္သြားတယ္။ 

ေကဇီလင္း
ၾသဂုုတ္ ၁၅၊ ၂၀၁၃

ဆရာမင္းလူ ႏွင့္ ဆရာေမာင္၀ံသ August 2, 2012 .. ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းက House Of Media & Entertainment မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ Nay Phone Latt ရဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႔ေတာ္ စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲ အခမ္းအနားမွာ အတူတူေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ဆရာ #ေမာင္ဝံသ နဲ႔ ဆရာ #မင္းလူ ... (Photographer Thuya Kyaw )


ၾသဂုုတ္လရဲ့ ေၾကြလြင့္ၾကယ္ေတြ----

၁၄ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၄ - ထူးအိမ္သင္
၁၅ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၄ - မင္းသု၀ဏ္
၅ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၇ - တာရာမင္းေ၀
၁၄ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၁ - နႏၵသိန္းဇံ
၂ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၃ - ပါပါေလး
၁၁ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၃ - ေမာင္၀ံသ
၁၄ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၃ - မင္းလူ

credit to: Min Lulin

ဇူလိုင္ တစ္ဆယ့္ကိုး

မနက္ ၁၀း၃၇ မွာ
လူထုုေတြကိုုယ္စီ
ဥၾသဆြဲၾက၊ ဟြန္းတီးၾက၊ ၿငိမ္သက္အေလးျပဳၾက
ဂုုဏ္ျပဳၾကတာေတြ
ျမင္ရ ၾကားရတာ ပီတိျဖစ္ရပါဘိ။

ဥၾသသံမဆြဲခ်င္တဲ့ အစိုုးရက
ဘယ္လိုုဆင္ေျခေပးေပး။
ျပည္သူက ဂုုဏ္ျပဳထိုုက္သူေတြကိုု
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့။

လူစည္ကားတဲ့ အာဇာနည္ကုုန္းမွာ
တကူးတကလာေလ့လာၾကတဲ့ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုုက္မွာ
ၾကည္ႏူးစရာေတြပါ။
လူကိုုယ္တိုုင္ မေရာက္ႏိုုင္ေသးတဲ့ နယ္ျခားကေန
က်မလည္း တေန႔ေတာ့
ေရာက္ရပါမည္။
စိတ္ရည္မွန္ရင္း မုုဒိတာပြားေနမိ။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုုးေၾကာင့္
က်မတသက္ ဒီလိုု
ညီညာဖ်ဖ် ဂုုဏ္ျပဳျခင္းမ်ဳိး
မ်က္၀ါးထင္ထင္ မႀကံဳခဲ့ဖူး။
၂၅ ႏွစ္နီးပါး တိမ္ျမဳပ္ခဲ့ရတဲ့ ဒီဓေလ့။

မ်က္ရည္ၿဖိဳင္လိုု႔ ဘ၀င္ညွဳိး
ဇူလိုုင္ တစ္ဆယ့္ကိုုးတဲ့။
တကယ္လည္း စိတ္ထဲမွာ
ညွဳိးရတဲ့ ေန႔တေန႔ေပါ့။

(၆၆ အာဇာနည္ေန႔မွာ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ဦးညြတ္အေလးျပဳပါသည္။)

မိုုးည

မိုုးည

မဟူရာ ေကာင္းကင္အမိုုးေအာက္

ဖန္မီးေရာင္ အျဖဴ အစိမ္း 

ခရမ္း အနီ ၀ါက်င္က်င္ အနက္ စံုု 

မတုုန္မလႈပ္ ၿငိမ္ေနတယ္။

ညနဲ႔ထပ္တူ 

အံုု႔မႈိင္းမႈိင္း တိမ္မဟူရာ နဲ႔အၿပိဳင္ 

ဖားေလးေတြ ပုုရစ္ေလးေတြ 

စကားလက္ဆံုုက်ေနၾကတယ္။ 

ဒီည မိုုးလာမယ္လိုု႔မ်ား ေျပာေနသလား။ 

မနားစတမ္းကြယ္။

မိုုးမွာေပ်ာ္တဲ့

အေကာင္စံုုေလးေတြ အသံၾကားေတာ့ 

ရြာကိုု လြမ္းတယ္။ 

ေကဇီလင္း

ဇူလိုုင္ ၁၁၊ ၂၀၁၃ 

သႀကၤန္ရယ္ ပိေတာက္ရယ္...

ဘန္ေကာက္မွာ

ပိေတာက္ေ၀ဆာ
လြမ္းရ ျပည္ျမန္မာ။ 

ဧၿပီ ၁၄၊ ၂၀၁၃

 

စစ္... ရပ္

ႏွစ္မကုန္ခင္မွာ အျမစ္ကုန္ေအာင္ တိုက္မယ့္ပံုနဲ႔

ဂ်က္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔

အျပင္းထန္ ထိုးစစ္ဆင္ေနသတဲ့

ဗမာ့တပ္မေတာ္ေလ

ေျမာက္ပိုင္း ကခ်င္မွာ

ခပ္စိပ္စိပ္ တိုက္ပြဲ

သီတင္း သံုးပတ္မကၿပီ

စစ္ေရးမွာ ႏွစ္ဖက္စလံုးေလ်ာ့ၾကပါလို႔

လူထုေခါင္းေဆာင္လည္း တိုက္တြန္းေနရဲ့

ဒါေပမယ့္

စစ္ပြဲ ဆက္ျဖစ္

ဒုကသည္ေတြ အိမ္ျပစ္

ႏွင္းထုၾကား မေႏြးေထြးစြာ 

ဘ၀ေတြ ျဖတ္သန္းေနရဆဲ။

တိုက္ပြဲေတြ ရပ္

စစ္ အဆံုးသတ္လို႔

ႏွစ္သစ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ႀကိဳဆိုၾကပါစို႔။

 

ေကဇီလင္း

ဒီဇင္ဘာ ၂၈၊ ၂၀၁၂

ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ေရာက္တက္ရာရာ

ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ေရာက္တက္ရာရာ

ေရးရမယ့္ စာကို မေရးခ်င္

စိတ္လြင့္ရာေနာက္

တေကာက္ေကာက္နဲ႔

ေတာင္ေျမာက္ေတြးေတာ

ကာရန္မပါ စာကဗ်ာကိုသာ

ေရးဖို႔ တြင္တြင္ အား၀င္ေနမိပါရဲ့။

ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္ႏွစ္မွာ

ကမာၻပ်က္မယ္ဆိုေတာ့

မဆီမဆိုင္ ရွိစုမဲ့စုေလးေတြ

ပံုေအာ သံုးပစ္လုိက္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္မိရဲ့

ႏွစ္ဆယ့္တရက္ ဒီဇင္ဘာ

ပ်က္မယ္ ပ်က္မယ္

ဒတ္လိုင္းတင္ ထင္ခဲ့ၾကေပမယ့္

အခုထိေတာ့

ပကတိအတိုင္း လႈပ္ရွားသက္၀င္ေနေလရဲ့

မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာ၊ ခရစ္စမတ္နဲ႔ ႏွစ္သစ္မွာ

ခ်စ္ခင္သူ မိသားစုေတြန႔ဲ အတူရွိေနခဲ့ေပမယ့္

ဒီႏွစ္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးလ 

က်မနဲ႔ သားငယ္

ခုႏွစ္လႊာ ေထာင့္စြန္းမွာ

အေ၀းေတာင္ေပၚဘုရားကို ေန႔တဓူ၀ ဖူးေမွ်ာ္

ပ်င္းေရာ္ေရာ္နဲ႔

ခ်စ္သူျပန္လာမယ့္ေန႔ လက္ခ်ဳိးေရေနရေပါ့

အာရုဏ္မနက္ ကလာကာ ဖြင့္ေတာ့

ေနျခည္ႏုႏုကိုခံစား

ေနာက္ေတာ့ ေဘးနားက အိမ္ေဆာက္သံ  

ေလယာဥ္ပ်ံ၀ဲသံ အေရးေပၚလူနာတင္ကားသံ

ကားသံ၊ မီးပန္းမီးရႈးေဖာက္သံ

ဗလံစံု နားဆင္ရင္း

တမိုးခ်ဳပ္ရျပန္။

ေကဇီလင္း

ဒီဇင္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

အေမ

အေမ

ဒီေန႔

ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ့ အေမမ်ားေန႔

အေမဆို သားသမီးတိုင္းက

တျမတ္တႏိုး ပန္းလက္ေဆာင္။

ဦးတင္ၾကတဲ့ေန႔

အျပစ္ေတြရွိလည္း

ေတာင္းပန္ခဲ့ၾက။

ဒီေန႔မွာ

အေမ

သားသမီးတိုင္း

ျပန္လည္ဆံုဆည္းၾကတဲ့ေန႔

ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကမယ့္ေန႔ေလ။

ဒီလို

ေန ့ျမတ္မွာ အေမနဲ႔အတူ

အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ တိုးေ၀ွ႔ေနခ်င္မိ။

သမီးတို႔ေမာင္ႏွမေတြ

ကံအေၾကာင္းတရားအရ ျပစ္မွားခဲ့ရင္

၀န္ခ်ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္အေမ။

တုႏႈိင္းမရ ေမ့ေမတၱာ

အေမ့ေနရာေရာက္ေနတဲ့ အေမ့သမီး

ကိုယ္ခ်င္းစာနာတတ္ျပီ အေမ။

ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထက္

ၾကီးျမတ္လွတဲ့

အေမ့ေက်းဇူးအတြက္

အေမမ်ားေန႔မွာ

အေ၀းတနယ္က

လက္ဆယ္ျဖာမိုး

ရွိခိုးလိုက္ပါတယ္ အေမ။

ေကဇီလင္း

၁၂ ၾသဂုတ္လ ၂၀၀၉။

အေရးေတာ္ပံု

အေရးေတာ္ပံု
ေမာင္လြမ္းဏီ


ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
ေသြးဆံုးတဲ့ မိန္းမသဘာ၀မဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
ေသြးနဲ႔ထံုးထားတဲ့ ပန္းတကံုးျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
ႏွလံုးေရာဂါသည္မဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
က်ဳံးေရျပင္ထက္က ၾကာပန္းေငြစင္ျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
ေတာျပံဳးတဲ့ ေတာင္မဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
လိႈင္းဖုံးလို႔ မက်ဳိ႕တဲ့ ေဗဒါျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြက မိုက္ခ႐ိုဖုန္းမဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
အဆံုးရွိတဲ့ လမ္းေျဖာင့္တခုျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
အသြားတံုးေနတဲ့ ဓားမဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
မဆံုး႐ႈံးတဲ့ သမိုင္းေႂကြးျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
တံုးေအာက္က ဖားမဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
အနာဂတ္ ဂံုးေက်ာ္တံတားျဖစ္တယ္။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
အင္းစိန္အက်ဥ္းခံု႐ံုးမဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
ဖံုးဖိထားမရတဲ့ တရားတေဘာင္ျဖစ္တယ္။

ရွစ္ေလးလံုး တဲ့
မဆံုးတဲ့ ေပးဆပ္မႈျဖစ္တယ္
ငါတို႔အားလံုးရဲ႕ အေရးေတာ္ပံုု ျဖစ္ၿပီးရင္းျဖစ္။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၄-၈-၀၉

(ဆရာလြဏ္းေဆြဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူထားတာပါ။)

သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ကဗ်ာ

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀ေလးကို အျမဲအမွတ္ရေနေစမယ့္ ကဗ်ာေလးမို႔ အမွတ္တရေလး တင္လိုက္ပါတယ္။ (ဒီကဗ်ာကို ကိုဆာန္ဇတ္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ထားျပီးသားပါ။ ကဗ်ာေရးသူရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ရယူျပီး ျပန္လည္ တင္ေပးတာပါ။)

ေနာက္ျပီး မမြန္းမံျဖစ္တာ ျကာေနျပီျဖစ္တဲ့ က်မဘေလာ့ဂ္ေလးကို (မ်က္စိရႈပ္စရာေတြမ်ားေနေပမယ္)့ လာျပီး အားေပးတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေက်းဇူးတင္လ်က္။

Miss You Guys

We all are here as a core

To reach all of our goals

To meet all of our aims

We all have to be trained

As life is not a bed of roses

We all had to be toasted

Most of the time we enjoy and bite

We can call the group that icfc five

As we gave our breathe and sweat

We struggled as much as we had

I believe we all are fine

As much as the way we try

The end of the day in 2005

Sitting GED in a fright

Even though we were fear

After exam, it all disappeared

Never never forget the days

The time we spent on icfc way

To honor and appreciate 24 of us

Lets us unite is a must

Composed by HC

တြန္းလွည္း

တြန္းလွည္း

ေလာကႀကီးထဲ

ငါ … ရွင္သန္ရဲလာတာ

ႏွစ္ခါလည္သာသာ။

ငါ့အသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ့ ဟုိ ့တဖက္မွာ

ငါ့လိုလူေတြ

ဘ၀ကံုလံု ျပည့္စံုေနတယ္။

ငါနဲ႔ရြယ္တူ ေကာင္မေလးက

ေရႊလင္ပန္းနဲ႔မ်ား အခ်င္းေဆးသလား။

ငါကေရာ . . .

ငါ

ေရာင္စံုေဘာလံုးကစားကြင္းလဲ

မေရာက္ခဲ့ဖူးပါဘူး။

ရာေက်ာ္တန္ ရီမုကားလည္း

ငါမပိုင္ဘူး။

ဆံႏြယ္နီရဲ အလွကဲတဲ့

ဗိုလ္မ၀၀ရုပ္လည္း ငါ့မွာမရွိဘူး။

ညေနေနေအး ေလညင္းခံဖို႔

စီးတဲ့ တြန္းလွည္း ငါမသိဘူး။

ငါေရာက္ဖူးတာ

လမ္းတကာ။

ငါ့မွာရွိတာ၊

အဖာတရာ ဦးထုပ္တလံုး။

ငါသိတာက

အေဟာင္းစုတ္ေတြ စုပံုေနတဲ့

အေမ့ရဲ့ တြန္းလွည္း

ဒီလွည္းေလ

ေနထြက္ေန၀င္

တေနကုန္ခ်င္ မကုန္ခ်င္လည္း

ေနပူခံလို႔

ရီဆိုက္ကယ္ပစၥည္းေတြနဲ႔

ငါေပ်ာ္ရတယ္။

ေကဇီလင္း

ဇန္န၀ါရီ ၂၇၊ ၂၀၀၉

ဆရာျမသန္းတင့္

ဒီေန့ သတင္းဌာနေတြ ေလွ်ာက္ဖတ္ရင္း မဇ်ြိမ၀က္ဆိုဒ္က ရသဘဏ္တိုက္ထဲေရာက္ေတာ့ ရင္ထဲ ထိမိခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ဖတ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီကဗ်ာေလးကို ကဗ်ာဆရာ ညိုထက္ညိုက ကြယ္လြန္သြားျပီျဖစ္တဲ့ ဆရာျမသန္းတင့္အတြက္ စပ္ဆိုခဲ့တာပါ။ ဆရာျမသန္းတင့္ ကြယ္လြန္တာဟာ ယေန့ဆို ၁၁ နွစ္ျပည့္ခဲ့ပါတယ္။ ကဗ်ာရဲ့ ေခါင္းစဥ္က သံမဏိနွင္းဆီ ။ က်မရဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ မွတ္တမ္းေလးအျဖစ္ တင္ထားခ်င္တဲ့အတြက္ မဇ်ြိမကေန ကူးယူျပီး တင္လိုက္ပါတယ္။

-----

သံမဏိႏွင္းဆီ

ညိဳထက္ညိဳ

အဂၤါေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ 17 2009 16:38 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ေရေဝး တဲ့

ဆရာနဲ႔ က်ေနာ္ အေနေဝးရေတာ့မယ္။

ပူရွိန္ျပင္းလြန္းလွရဲ႕

ဒီေကာင့္ရင္ထဲ

ေနဆယ္စင္းမက ထြန္းလင္းခဲ့။

တဂ်ဳန္းဂ်ဳန္း တဂ်ဳိင္းဂ်ဳိင္း လမ္းကေလးေပၚ

ကယိမ္းကယိုင္ က်ေနာ္ ေလွ်ာက္လာခဲ့

ပခံုးေပၚမွာ ေလးနင့္သိပ္သည္း

ဆရာဟာ ကမာၻၾကီးျဖစ္မွန္း

ဒီေန႔က်မွ က်ေနာ္ သိခဲ့ရ

ဆရာကေတာ့ မ်က္လႊာကိုခ်

ၿငိမ္သက္စြာ လိုက္လာေပေရာ့မယ္။

ဆရာေရ

ျဖဴေဖြးမြ႐ြ

ဆံႏြယ္ဆံစေတြနဲ႔

ဆရာတာ လာၿပီ

တာရာ လာၿပီ

ကဗ်ာဆရာ လာၿပီ

တခါသားက

ဆရာတာဟာ ကဗ်ာဆရာ စစ္စစ္

ဆရာ့ရဲ႕ ပိုင္းဆစ္ ႐ုပ္ပံုလႊာ

က်ေနာ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ ျမင္လာတယ္။

ဆရာေရ

ဒီအခ်ိန္ဆို ေတာ္လွန္ဟစ္ေၾကြး

ကိုကိုးကြ်န္းက ေတးသံ

ေလထုထဲမွာ ညံေနေပေရာ႔မယ္။

မနာလိုစရာ ေကာင္းလြန္းရဲ႕

ဒီ ဦးေခါင္းဟာ သာမန္ ဦးေခါင္းမဟုတ္

ဘယ္သူ ျငင္းခ်က္ထုတ္မလဲ

ဆုေငြ ထုတ္ခံရတဲ့ ဦးေခါင္း

ဒါ ဆရာ့ ငယ္ဘဝ ဇာတ္ေၾကာင္းေပါ႔

ေလညင္းကို မေမွ်ာ္

မုန္တိုင္းမွာ ေပ်ာ္ခဲ့

တိုက္ပြဲကိုမင္

တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့

က်ေနာ္တို႔ဟာ ေ႐ွ႕ဆက္သြားရ ဦးမွာပဲ

ဆရာဟာ အေကာင္းဆံုး လက္ဆင့္ကမ္းသမား ျဖစ္ခဲ့

ဒဏ္ရာေတြကို ဖယ္ၿပီး

က်န္တာေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့

ေဟာဟိုမွာ ႐ႈိက္သံသဲ့သဲ့

ေျမနီကုန္းမွာ တပိုင္း ဝင္ခ်ခဲ့သတဲ့လား

လူတိုင္းရင္ထဲ ျမည္တြင္ထုဆစ္

ဒီေရျမင့္သစ္ခဲ့ရတယ္။

ဆရာေရ

ကိုအုန္းျမင့္လႈိင္က

ဆရာ့ကို ပတၱျမားတဲ့

ေပ်ာက္သြားတဲ့ ငေမာက္

ခု က်ေနာ့္ေရွ႕ ျပန္ေရာက္လာတယ္။

ဆရာေရ

ျမနႏၵာ ပါတယ္

ကိုနႏၵာနဲ႔ ရဲျမင့္ ပါတယ္

ေဒါင္းတေကာင္ ပါတယ္

ပ်ားရည္တအိုး ပါတယ္

တူ ပါတယ္

တံစဥ္ ပါတယ္

အသြားထက္ထက္

ကေလာင္တလက္ ပါတယ္

တခုပဲ

ဒီကေန႔မွာ အသံမပါဘူး

ဒီကေန႔မွာ အသက္မပါဘူး

အဲဒီ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၈

က်ေနာ္ ျပကၡဒိန္က ျခစ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။

ဆရာေရ

တခါက သထံုမွာ

ေဒသႏၲရ ဗဟုသုတ ေဖြ႐ွာ

လူမႈဘဝ ေဝဒနာေတြနဲ႔

ခြဲျဖာသိမ္းထုပ္

စာရင္းခ်ဳပ္ရင္

ေရခဲဟာ အရည္ေပ်ာ္ ရမတဲ့

တခါတေခါက္

ဆရာနဲ႔ သထံု ျပန္ေရာက္ခ်င္ေသးတယ္။

ဆရာေရ

တခါသားက

ေ႐ႊျပည္သာမွာ

ေနျခည္ျဖာတဲ့ မနက္

က်ေနာ္တို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး

စားၾကေသာက္ၾက ေတးဆိုၾက

ဆရာလွထြဋ္ရဲ႕ စႏၵရားလက္သံ

ဆရာ့ရဲ႕ တေယာထိုးသံ

ခု ခ်က္ခ်င္း နားမွာ လွ်ံလာတယ္။

ဆရာေရ

အေဖာ္ေကာင္းလွ်င္ ငရဲျပည္သို႔ လိုက္မည့္သူတဲ့

အေဖ့အေၾကာင္း တစြန္းတစ

တခါက ဆရာ ေရးခ်ခဲ့ဖူးတယ္။

က်ေနာ့္ နာမည္နဲ႔ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္

စာအုပ္ေဟာင္းကေလး ျပန္လွန္ၾကည့္

ဆရာ့လက္ေရး

ခုထက္ထိ နီေစြးေနဆဲ

ဆရာေရ

ဆရာ့ကို အခု ထမ္းပိုးလာသူဟာ သံေခ်ာင္း

က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔ ကံမေကာင္းခဲ့

မ်က္ရည္စေတြ ၿပိဳးျပက္ဖိတ္လက္

လိုေနတာဟာ ဓားတလက္ေပါ႔

ဒီတင္ပဲ

ခြမ္းခနဲ ေရအိုးကြဲခဲ့

ေပါင္းစည္းရင္း ကြဲလြဲေစ

ကြဲလြဲရင္း ေပါင္းစည္းေစ

ကမာၻေျမေရ

ဂုဏ္ျပဳအပ္သူကို ဆီးၾကိဳေပေတာ့ တဲ့

ေလ႐ူးသုန္သုန္နဲ႔

မီးခိုးျပာေဝ

ဆရာေရ

ျမန္မာျပည္ကို ဆက္လို႔ ေစာင့္ေ႐ွာက္ရစ္ေလေတာ့။ ။

(၁၈.၂.၉၈ တြင္ ကြယ္လြန္သြားေသာ ဆရာျမသန္းတင့္သို႔)