Showing posts with label ပညာေရး အေတြ႔အႀကံဳမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ပညာေရး အေတြ႔အႀကံဳမ်ား. Show all posts

Wednesday, November 6, 2013

AEC နဲ႔ သင္ရိုုးညႊန္းတမ္း

၂၀၁၅ ခုုႏွစ္ အာဆီယံ စီးပြားေရးအသိုုက္အ၀န္း (ASEAN ECONOMIC COMMUNITY) အတြက္ ထိုင္းႏိုုင္ငံရဲ့ ျပင္ဆင္မႈေတြေသခ်ာ လုုပ္ေနတာကို သြားလာရင္း သတိထားမိတယ္။ အဲဒီထဲ တခုုက စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးငယ္ေတြကိုု အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံအေၾကာင္း မိတ္ဆက္ သင္ၾကားေပးျခင္းပါ။ သိသာလာတာက ၂၀၁၂ စကတည္းက မူႀကိဳအရြယ္ ကေလးငယ္တန္းေတြ စသင္ၾကားေပးေနတာပါပဲ။

အိမ္မွာ ျမန္မာလို သာမန္ အသံုုးေတြသာ ေျပာေလ့ေျပာထ ရွိတဲ့ က်မ သားသားက မႏွစ္တုုန္းက က်မကိုု "မဂၤလာပါ ေမေမ" လိုု႔ေျပာစဥ္က က်မ အံ့ၾသသြားတယ္။ က်မက သူ႔ကိုု မဂၤလာပါလိုု႔ ႏႈတ္ဆက္ရမယ္ ဆိုုတာ သီးသီးသန္႔သန္႔ မသင္ထားရေသးဘူး။ သားဘယ္လိုုတတ္တာလဲ ေမးေတာ့ သားေက်ာင္းမွာ သင္တယ္တဲ့။ စာေမးပြဲမွာလည္း အာဆီယံ ဘာသာရပ္ဆိုုၿပီး သီးသန္႔ ေျဖၾကရတယ္။ သားဆရာမကလည္း ေျပာတယ္။ အာဆီယံ ဘာသာရပ္ ေျဖရမယ္တဲ့။ ေနာက္ပိုုင္း သူ႔ ေက်ာင္း စာအုုပ္ေတြကိုု ၾကည့္မိေတာ့ သူေျပာတဲ့အတိုုင္းပဲ အာဆီယံ ႏိုုင္ငံ ၁၀ ႏိုင္ငံအေၾကာင္းကိုု ေသေသခ်ာခ်ာ သင္ထားတာ ေတြ႔တယ္။ (ထိုုင္းေက်ာင္းေတြမွာက မူႀကိဳအရြယ္ကေလးေတြအတြက္ ဖတ္စာအုုပ္၊ ေလ့က်င့္ခန္းစာအုုပ္ေတြကိုု ေက်ာင္းမွာသာ ထားေလ့ရွိတယ္။ စာသင္ႏွစ္တႏွစ္ကိုု ၂ ပိုုင္းပိုုင္းၿပီး ပထမပိုုင္း ၅ လကုုန္တာနဲ႔ စာေမးပြဲစစ္၊ ေလ့က်င့္ထားသမ ွ် ေလ့က်င့္ခန္းစာအုုပ္ေတြ ပန္းခ်ီ လႈပ္ရွားမႈေတြ စတဲ့ စာအုုပ္ေတြကိုု ေက်ာင္းသားတဦးခ်င္းစီကိုု ျပန္ေပးေလ့ရွိတယ္။) ႏိုုင္ငံတခုုခ်င္းအလိုုက္ အလံ၊ ႏႈတ္ဆက္စကား နဲ႔ အစိုုးရ လႊတ္ေတာ္ အေဆာက္အအံုု ပံုေတြကိုု စာတမ်က္ႏွာခ်င္း အေရာင္ျခယ္တာ၊ အေရး၊ အဖတ္ ေလ့က်င့္ခိုုင္းထားတာေတြနဲ႔ သင္ၾကားေပးတယ္။ အသက္ ၄-၅ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးကိုု ေမးၾကည့္ရင္ ဘယ္ႏိုုင္ငံ ဘာအလံဆိုုတာ မွန္ေအာင္ ေျပာျပႏိုုင္တယ္။ က်မတိုု႔ ျမန္မာျပည္က စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာေရာ လာမည့္ ၂ ႏွစ္မွာ စေတာ့မယ့္ AEC အတြက္ ဘယ္ေလာက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ ရွိေနပါပီလဲ။

မွတ္မွတ္ရရ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမွာ (လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ ၀န္းက်င္) ပထ၀ီဆိုုရင္လည္း ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းသာ အမ်ားဆံုုး သင္ခဲ့ရပီး ကမၻာ့ေျမပံုုနဲ႔ ကမၻာ့အထင္ကရေတြကိုု မွတ္မိလြယ္တဲ့ နည္းနဲ႔ သင္ၾကားခဲ့ရျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ဘူး။ ျပင္ပ ဗဟုုသုုတ စာေပေတြကိုု မဖတ္ရင္ အာဆီယံႏိုုင္ငံအလံနဲ႔ ကမၻာ့ႏိုုင္ငံမ်ားက အလံေတြကိုု သိဖိုု႔ ဆိုုတာ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္။ ကမၻာ့ေဘာလံုုးသမားေတြအေၾကာင္း စိတ္၀င္စားတဲ့ လူငယ္ေတြက လြဲရင္ေပါ့။ ဒါေတာင္ တခ်ဳိ႔ မသိၾကတာေတြမွ တပံုုႀကီး။ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း ခ်ဳိ႔တဲ့တာရယ္၊ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း အားနည္းတာရယ္၊ ၾကက္တူေရြး စာအံ နည္းနဲ႔ သင္ခဲ့ရတာေတြ မ်ားပါတယ္။ ခုုထိလည္း ဒီလိုု နည္းစနစ္ေတြက ဆယ္စုုႏွစ္တခုု-ႏွစ္ခုုအထိ ဆက္ရွိေနတာပါပဲ။

ဒီႏွစ္အေစာပိုုင္း ရြာကိုုျပန္ေတာ့ ေမာင္ေလး ညီမေလး ၀မ္းကြဲေတြ စာဖတ္ စာအံေနတာကုုိ ၾကည့္ရင္း ပညာေရးစနစ္က အရင့္အရင္ ႏွစ္ေတြ အတိုုင္းပဲ ဆိုုတာ ဆ၀ါးမိတယ္။ စာတပုုဒ္ကိုု အလြတ္ရေအာင္သာ က်က္ေနၿပီး စာရဲ့ အဓိပၺါယ္ကိုု ေကာင္းေကာင္းမသိတဲ့ ေမာင္ေလးကိုု ဆရာမက ဘယ္လိုုရွင္းျပလဲလိုု႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ က်မငယ္ငယ္ကလိုပါပဲ၊ အေပၚယံ အဓိပါယ္ေတြကိုုပဲ သူက ျပန္ရွင္းျပတယ္။ ဒါ ေခတ္အဆက္ဆက္ တပံုုစံတည္း ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဆရာေန၀င္းျမင့္ေျပာသလိုု စာကိုုသာမက စိတ္ကိုုပါ သင္တဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမ မ်ဳိးေတြ နည္းပါးလာတာေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းစာေတြဟာ ႏွစ္ကုုန္လိုု႔ တႏွစ္ကူးတာနဲ႔အလြယ္တကူ ေမ့ေပ်ာက္သြားတတ္ၾကတယ္။ ဒီအတြက္ သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းေရာ သင္ပံုု သင္နည္းေတြေရာ တကယ္လက္ေတြ႔ ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုုေနတာပါ။

ထိုုင္းမွာ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုုင္ငံ ဘာသာရပ္အျပင္ အဂၤလိပ္စာကိုုလည္း ေက်ာင္းေတြမွာ Native Speakers (အဂၤလိပ္စကားေျပာတဲ့လူ) ေတြကိုုယ္တိုုင္နဲ႔ သင္ၾကားရမယ္လိုု႔ မူ၀ါဒ ခ်မွတ္ထားတာပါ။ တႏိုုင္ငံလံုုး အဂၤလိပ္စာအဆင္ေျပေျပ ေျပာတတ္ ဆိုုတတ္ဖိုု႔ ကေလးအရြယ္ထဲက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးတဲ့စနစ္ကိုု အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတာလည္း ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေနပါပီ။ ေနာက္ႏွစ္ ၂၀၁၄ မွာ အာဆီယံဥကၠဌ ျဖစ္ၿပီး အာဆီယံစီးပြားေရးအသိုုက္အ၀န္းကိုု ဦးေဆာင္မယ့္ ျမန္မာေတြအေနအေရာ ဘယ္ေလာက္ျပင္ဆင္မႈေတြ ရွိေနပါပီလဲ။ အိမ္နီးခ်င္းႏိုုင္ငံ ထိုုင္းကိုု နမူနာယူၿပီး ျပင္ဆင္မႈေတြ ခုုတည္းက မလုုပ္ရင္ ၂၀၁၅ မွာ ကုုိယ္က ေနာက္ေကာက္က်က်န္ေနရစ္အံုုးမယ္ဆိုတာ ေျပာစရာေတာင္ လိုုမယ္မထင္။။


Thursday, January 3, 2013

အခ်ိန္စီမံခန္႔ခြဲမႈ (Time Management)

အခ်ိန္စီမံခန္႔ခြဲမႈ (Time Management) ဆိုတာ


အခ်ိန္ဆြဲျခင္း (procrastination) နဲ႔ အကၽြမ္း၀င္ေနျခင္းက စိတ္ဖိစီးမႈ ပိုမ်ားေစေပမယ့္ လူအမ်ားစု၊ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ဒီအက်င့္က စြဲေနတတ္ပါတယ္။ တေန႔တာ ဖတ္ရမယ့္ စာကို မဖတ္ခ်င္ဘဲ ပ်င္းေနတာ၊ အလုပ္တခုခုေၾကာင့္ မဖတ္ျဖစ္တာ၊ သာေရး နာေရး လူမႈေရးကိစေတြနဲ႔ ဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရလိုက္တာ စသျဖင့္...  ရက္သတပတ္ မ်ားလာရင္ေတာ့ ၀န္ပိလာပါေတာ့တယ္။ ဘာသာရပ္တခုခုေလ့လာေနသူေတြအတြက္၊ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံျခား ဘာသာစကား တခုခုနဲ႔ ေလ့လာေနသူေတြဆိုရင္ေတာ့ ေန႔စဥ္ေလ့လာမႈက ကိုယ္ေလ့လာမႈ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ေသာ့ခ်က္ပါပဲ။ ဒီလို ေလ့လာမႈေတြ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ တေန႔တာ အခ်ိန္ေတြကို စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ဖို႔ လိုလာပါၿပီ။ 

အခ်ိန္စီမံခန္႔ခြဲမႈဆိုေတာ့ အေခၚအေ၀ၚက အေတာ္ေလး စိမ္းပါတယ္။ လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ေတာ့ အခ်ိန္အလဟသ မကုန္သြားေစဘဲ အက်ဳိးရွိရွိ သံုးႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ ေက်ာင္းသား စာဖတ္ရမွာေပါ့လို႔ ေျပာလို႔လြယ္ေပမယ့္ အခုကာလ ေျပာင္းလဲလာေနတဲ့ ေခတ္စနစ္ႀကီးထဲမွာ ပညာရပ္တခုခုေလ့လာသူတိုင္းဟာ လူငယ္ လူရြယ္ မဟုတ္သူေတြ၊ မိသားစုတာ၀န္ တဖက္ထမ္းေနရင္းက ေလ့လာေနၾကတဲ့ လူလတ္ပိုင္းေတြ ရွိလာပါၿပီ။ မိမိအလုပ္တာ၀န္၊ မိသားစုတာ၀န္၊ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း၊ သားသမီးတာ၀န္ေတြတဖက္နဲ႔ ေလ့လာေနသူေတြဟာ အခ်ိန္နဲ႔ ၿပိဳင္ေနၾကရတဲ့ အခ်ိန္လုေနၾကရသူ ျဖစ္လုိ႔ေနပါတယ္။

တိုးတက္ျမန္လြန္းတဲ့ နည္းပညာေခတ္ႀကီးထဲမွာ တကသိုလ္ပညာေရး၊ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးေတြကိုလည္း အြန္လိုင္းကေန အိုးမကြာ အိမ္မကြာ အလုပ္ကေန မထြက္ရဘဲ ေလ့လာလို႔ ရလာေနတာပါ။ ဖြ႔ံၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ online learning (အြန္လိုင္းကတဆင့္သင္ယူျခင္း) က ဒီ ၂၁ ရာစုမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာပါၿပီ။ အြန္လိုင္းပညာေရး ကို virtual learning (၀က္ဆိုက္ကတဆင့္ သင္ယူျခင္း) လို႔လည္း ေခၚဆိုၾကပါတယ္။ အြန္လိုင္းပညာေရးကို ေလ့လာဖို႔ စိတ္၀င္စားတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ေတာ့ အခ်ိန္ကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်တတ္မွသာ ဘာသာရပ္တခုခ်င္းစီမွာ အမွတ္ေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္မွာပါ။ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းဆိုလို႔ က်မတို႔ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရတဲ့ (အခုခ်ိန္ထိလည္း မေျပာင္းလဲေသးတဲ့) ၾကက္တူေရြးစာအံနည္းနဲ႔ ေမးခြန္းက်က္ေျဖ လို ပညာေရးမ်ဳိး မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္တိုင္ေလ့လာၿပီး နားလည္သလို ျပန္ေရးျပ ေဆြးေႏြးျပရ ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ျပရတဲ့ ေလ့လာမႈ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို ဘာသာရပ္ေတြအတြက္ ေပးရတဲ့အခ်ိန္ကလည္း တျဖည္းျဖည္း ရွားလာသလားေအာက္ေမ့ရပါတယ္။
နည္းပညာအသစ္ေတြနဲ႔အတူ လူမႈကြန္ရက္ေတြကလည္း လူအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ့ ေန႔တဓူ၀ အခ်ိန္ေတြထဲက အမ်ားဆံုးကို ႏႈတ္ယူပစ္လို႔ ေနပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္ကထက္စာရင္ မနက္အိပ္ရာႏိုးတာနဲ႔ လူမႈကြန္ရက္၀က္ဆိုက္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဖ့ဘြတ္လို၊ တြစ္တာလို ဆိုက္ေတြက ကိုယ့္အေကာင့္ကို ဖြင့္ၿပီး သတင္းဖတ္၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ ေရးတင္ထားတဲ့ ပို႔စ္ေတြဖတ္ ရုပ္သံၾကည့္ စတာေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုိ စတင္ အသံုးျပဳၾကတာပါ။ နည္းပညာ အကူအညီေၾကာင့္ ကမာႀကီးရဲ့ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွာေနေန တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္သိဖို႔ သိပ္လြယ္ကူသြားပါၿပီ။ ဒီလို ဆက္သြယ္ေရးေတြ လြယ္ကူျမန္ဆန္လာသလိုပဲ တေန႔တေန႔ လူမႈကြန္ရက္ သံုးခ်ိန္ဟာလည္း ကုန္မွန္းမသိ ကုန္ကုန္သြားတတ္တာပါပဲ။ 

ေက်ာင္းပညာရပ္တခုခုကို ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တက္ေရာက္သင္ယူေနသူေတြအတြက္ လက္ခ်ာသင္ယူခ်ိန္၊ အုပ္စုဖြဲ႔ ေဆြးေႏြးဖလွယ္ခ်ိန္ စသျဖင့္ သီးသန္႔ေပးထားလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အြန္လိုင္းကေန ေလ့လာသင္ယူသူေတြအတြက္ေတာ့ ေလ့လာမႈဟာ မိမိဘာသာ ဖတ္ရ မွတ္ရ သိခ်င္တာေတြကို အီးေမးလ္ကေန က်ဴတာဆီ ေမးရ၊ မေမးခင္ ကိုယ္ဖတ္ရမယ့္ မာတိကာထဲမွာ ပါမပါ စတာေတြ အတြက္ အခ်ိန္ကို ေသခ်ာဇယားဆြဲထားၿပီ မပ်က္မကြက္ စာဖတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိစြာ အသံုးခ်ပါ ဆိုတဲ့ စကားစုေလးေတြဟာ အၿမဲၾကားေန ျမင္ေနရလို႔ ေမ့တတ္ၾကသလို စာဖတ္ခ်ိန္ေတြကို ပံုမွန္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ တကယ္တမ္း အဆိုင္းမန္႔လို႔ ေခၚတဲ့ အပတ္စဥ္ နားလည္မလည္စစ္ေဆးတဲ့စာ သို႔မဟုတ္ အက္ေဆး ေတြ တင္ရတဲ့အခါ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ နဲ႔ စိတ္တပူပူ ျဖစ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။

စာၾကြင္း။ ။  အဆိုင္းမန္႔တခု ဖုတ္ပူမီးတိုက္ တင္ရတိုင္း၊ စာေမးပြဲေျဖရခါနီးတိုင္း စိတ္ဖိစီးရမႈမ်ားအား အဆိုင္းမန္႔တင္ၿပီးသကာလ တပတ္အတြင္း ပံုမွန္လုပ္မည္ဟု က်ိမ္း၀ါးတတ္သူမ်ား ဆင္ျခင္ႏိုင္ဖို႔။ :P :P

.... အဆင့္ျမင့္ပညာေရး ဆက္လက္သင္ယူရန္ စိုင္းျပင္းေနသူမ်ား၊ လူငယ္မ်ားအား ကိုယ္ေတြ႔မ်ားအား ျပန္လည္ မွ်ေ၀ျခင္းသာ။ ..........

မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ ၿပံဳးေပ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ေကဇီလင္း
ဇန္န၀ါရီ ၃၊ ၂၀၁၃